Terug naar Turkije

dinsdag 23 november 2010 16:38 Geplaatst door Maud en Martijn 5 reacties
Landen; Syrie, Jordanie, Turkije
Km. 249.930

In Aquaba, het zuidelijkste puntje van Jordanie, hebben we afscheid genomen van alle Enschedeers die door reizen naar Egypte. Wij rijden weer naar het noorden waar we bij Wadi Rum de woestijn in duiken. Eigenlijk mogen er alleen 4 wheel drives het gebied in dus dat is die van ons ook even...... en we hebben uit betrouwbare bronnen vernomen dat er midden in de woestijn een geel VW t2 busje is gesignaleerd.. (dus kunnen wij natuurlijk niet achterblijven!) We laten wat lucht uit de bandjes lopen (gewoon tot 30 tellen terwijl je de band leeg laat lopen) zoals echte dessert rijders doen en gaan op pad. Na een kilometer zitten we vast.....hartstikke vast. Net uit het zicht van het dorp en omdat het al donker wordt is dit onze slaapplaats voor de nacht. Morgen zien we wel verder. Een uur later stopt er een jeep, het blijkt een bedoeine die ons wel los wil trekken en we kunnen bij zijn kamp slapen. Het los trekken lukt hem ook niet en dan zegt hij: "I will make your car 4wd" en laat de voorbanden bijna helemaal leeg lopen! En ja hoor, we kunnen weer rijden, ongelofelijk! S'avonds eten we bij de bedoeinen en die ochtend worden we gewekt door een raar geluid, er wordt een geit geslacht, natuurlijk, logisch!


's middags maken we nog een dessert tour samen met Robbert & Clary, 2 Nederlandse Australiers. Wadi Rum is echt fantastisch, dessert, rotsen veel zacht zand.

Vanuit Wadi Rum rijden we naar Syrie. De grensovergang verloopt redelijk soepel en vanuit Damascus rijden we door de woestijn naar Palmyra. Heerlijk om in de woestijn te kamperen. Er is geen teken van leven te bekennen, het lijkt wel een maanlandschap! Hier en daar hebben we wat takjes kunnen vinden, net genoeg om die avond een kampvuurtje te maken. 


De grensovergang van Syrie naar Turkije is heel vaag, in eerste instantie stond ie niet aangegeven alleen op de kaart dus we hoopten dat ie uberhaupt nog bestond. In het grensdorpje Al Qamishli aangekomen zien we tot onze opluchting een bord Turkije links. We volgen de rotonde en ineens blijkt de afslag naar de grens de afslag van de rotonde te zijn. We zijn de enige auto, de rest zijn Irakezen die verplicht even de grens over moeten om hun 3-maanden visum te vernieuwen. De syrische douane lijkt in het begin zeer chaotisch en er wordt vaak "money, money" naar ons geschreeuwd. Uiteindelijk blijkt er systeem in te zitten en het gaat er snel. De Turkse kant gaat minstens zo snel en binnen een half uur zijn we de grensen over. Blijkt dat ze net dicht gingen en ons er nog snel even doorheen wilden werken: Mooi wark!

Vanaf de grens rijden we door Koerdisch Turkije. Het blijkt niet veilig te zijn volgens de kenners. We voelen ons niet onveilig, want om het uur staat er een militaire post incl. tanks en kalasnikovs, die onze paspoorten checken. Wel vraagt 1 militair: Turkey has so many beautifull places, why do you come here? Die nacht vinden we een stille weg met een parkeerplaatsje en willen er gaan slapen. Een passerende automobilist maakt ons duidelijk dat het niet echt veilig is, we moeten hem maar volgens naar het volgende dorp. Het is een bergdorpje waar wij wel eens de eerste buitenlanders ooit kunnen zijn, althans zo worden we nagestaard. Die avond eten we met zijn familie mee en moeten er zelfs blijven slapen. Dit slaan we vriendelijk af, onze bus is toch beter....

De hele weg door Turkije is werkelijk fantastisch ondanks de militaire aanwezigheid. Het komt in onze top 5! We komen in de stad Van aan waar we een paar dagen blijven. Lekker een hotel in om te douchen en er worden wat onderdelen voor de VW besteld zodat hij er weer even tegenaan kan.



Voor de mensen die het nog niet hebben gevonden in de rechternavigatie staat een link 'wil je weten waar we zijn'. Hier spotten we dagelijks onze slaapplek en kun je in google maps bekijken waar we staan. 


Liefs M&M

Ps. bedankt voor alle leuke reacties! we vinden het super dat iedereen zo betrokken is
  

Syrie & Jordanie

woensdag 10 november 2010 18:14 Geplaatst door Martijn & Maud 16 reacties
Inmiddels zijn we in Jordanië beland! Het land waar we toch wel erg naar uitkeken en waar we graag een omweg voor wilden maken op onze route. Maar om in Jordanië te komen ging onze weg eerst door Syrië. Om van Turkije de Syrische grens over te komen was überhaupt al een heel spektakel. Wederom heeft voornamelijk Martijn alle hokjes aan de grens post gezien en de meeste meerdere malen J maar 3 uur later hadden wij alle stempels de bus had alle stempels en mochten we door naar Syrië. Bij de grens zijn we ook Niek & Karin die met hun motoren naar Afrika reizen (uit Enschede) weer tegengekomen.

Het was even wennen om van Turkije naar Syrië te gaan, waar in Turkije wel vrouwen een hoofddoek dragen waren er in Aleppo veel vrouwen totaal zwart gesluierd waren, sommigen zelf met zwart gaas voor de ogen. Ook de omgang met mannen is totaal anders als ik soms wat vroeg aan een man kreeg Martijn het antwoord. De eerste dag was dan ook even lastig maar al gauw bleek toen we in andere steden kwamen dat het allemaal wel mee viel en veel moderner waren. Zeker Damascus was erg modern terwijl het toch pretendeert een van de oudste steden van de wereld te zijn. We zijn er zelfs naar de bios geweest!

De mensen in Syrië zijn nog vriendelijker Een nacht hebben we bij een familie thuis geslapen, hij als Moslim zou zich schamen als we in de bus sliepen. We moesten in hun bed, zij namen de logeerkamer wel. Die avond zijn we bijna opgeven voor een pyramide spel en is Martijn zwaar aan de dunne geraakt door de lokale hap.

De wegen in Syrie zijn daarentegen wat minder vriendelijk… gelukkig zijn we er aan het wennen, zeker het eerste gedeelte van het land was een grote Zwitserse gatenkaas. En dan helpt het niet mee dat de bevolking hier stuntcoureur is. Wat een wegtalenten zeg NOT haha

Na 5 dagen Syrië gaan we op weg naar Jordanië, wederom leuk om alle stempels te verzamelen om de grens over te mogen. Het ging iets sneller dan Syrië maar al met al toch nog 2 uur. Vanaf de grens rijden we direct naar Amman waar we Niek & Karin weer spotten, we spreken af de volgende dag te gaan kamperen langs Kings Highway. Een fantastische weg door bergen, canyons en supermooie natuur. Onze plek die we vinden is echt fantastisch op het hoogste punt van de canyon met megauitzicht over alles en iedereen. Na een vuurchallenge (de mannen moeten natuurlijk even laten zien wat ze kunnen) maken we kampvuur en gaan we lekker bbq-en. Dit zijn toch wel de momenten waarvoor je het doet!

De volgende dag scheiden onze wegen weer en wij gaan naar de hotsprings, lekker wassen en zwemmen. We worden vriendjes met het politiebureau op locatie en drinken zoals echte Jordanezen doen chai (thee) en café met ze. Ook ’s ochtends kunnen we natuurlijk niet vertrekken zonder een theetje te hebben gedaan. Daarna op naar Petra.


Omdat het 9 november is en er verkiezingen zijn is iedereen vrij, en let wel verkiezingen zijn niet als verkiezingen in Nederland. Het gaat er hier net iets anders aan toe. Auto’s zijn van top tot teen versierd met posters/foto’s van politieke figuren. Zie je het al voor je iedereen in Nederland met een levensgrote foto van Balkenende of Rutten op je auto! Ook toeteren gaat ermee gepaard en wel de hele dag door, de posters hangen echt door de hele stad, ook gewoon voor alle wegborden. En op de dag van verkiezingen is het helemaal gekkenwerk. Hele families worden in de auto gepropt hangen uit het raam schreeuwen, toeteren, zingen, zwaaien met pistolen. Echt heel apart om mee te maken.

Bij Petra aangekomen zien we de motoren van Niek & karin al staan, ook het gele vw busje van Gerard en Marloes (ook uit Enschede, wat is dat toch??) staat er. Gezellig!

De komende dagen gaan we Petra ontdekken, op woestijnsafari in wadi rum en snorkelen in Aqaba in de rode zee. Vervelend hoor J

Liefs M&M

Klik hier voor de foto's (het zijn er een beetje veel....)