Terug naar Turkije

dinsdag 23 november 2010 16:38 Geplaatst door Maud en Martijn
Landen; Syrie, Jordanie, Turkije
Km. 249.930

In Aquaba, het zuidelijkste puntje van Jordanie, hebben we afscheid genomen van alle Enschedeers die door reizen naar Egypte. Wij rijden weer naar het noorden waar we bij Wadi Rum de woestijn in duiken. Eigenlijk mogen er alleen 4 wheel drives het gebied in dus dat is die van ons ook even...... en we hebben uit betrouwbare bronnen vernomen dat er midden in de woestijn een geel VW t2 busje is gesignaleerd.. (dus kunnen wij natuurlijk niet achterblijven!) We laten wat lucht uit de bandjes lopen (gewoon tot 30 tellen terwijl je de band leeg laat lopen) zoals echte dessert rijders doen en gaan op pad. Na een kilometer zitten we vast.....hartstikke vast. Net uit het zicht van het dorp en omdat het al donker wordt is dit onze slaapplaats voor de nacht. Morgen zien we wel verder. Een uur later stopt er een jeep, het blijkt een bedoeine die ons wel los wil trekken en we kunnen bij zijn kamp slapen. Het los trekken lukt hem ook niet en dan zegt hij: "I will make your car 4wd" en laat de voorbanden bijna helemaal leeg lopen! En ja hoor, we kunnen weer rijden, ongelofelijk! S'avonds eten we bij de bedoeinen en die ochtend worden we gewekt door een raar geluid, er wordt een geit geslacht, natuurlijk, logisch!


's middags maken we nog een dessert tour samen met Robbert & Clary, 2 Nederlandse Australiers. Wadi Rum is echt fantastisch, dessert, rotsen veel zacht zand.

Vanuit Wadi Rum rijden we naar Syrie. De grensovergang verloopt redelijk soepel en vanuit Damascus rijden we door de woestijn naar Palmyra. Heerlijk om in de woestijn te kamperen. Er is geen teken van leven te bekennen, het lijkt wel een maanlandschap! Hier en daar hebben we wat takjes kunnen vinden, net genoeg om die avond een kampvuurtje te maken. 


De grensovergang van Syrie naar Turkije is heel vaag, in eerste instantie stond ie niet aangegeven alleen op de kaart dus we hoopten dat ie uberhaupt nog bestond. In het grensdorpje Al Qamishli aangekomen zien we tot onze opluchting een bord Turkije links. We volgen de rotonde en ineens blijkt de afslag naar de grens de afslag van de rotonde te zijn. We zijn de enige auto, de rest zijn Irakezen die verplicht even de grens over moeten om hun 3-maanden visum te vernieuwen. De syrische douane lijkt in het begin zeer chaotisch en er wordt vaak "money, money" naar ons geschreeuwd. Uiteindelijk blijkt er systeem in te zitten en het gaat er snel. De Turkse kant gaat minstens zo snel en binnen een half uur zijn we de grensen over. Blijkt dat ze net dicht gingen en ons er nog snel even doorheen wilden werken: Mooi wark!

Vanaf de grens rijden we door Koerdisch Turkije. Het blijkt niet veilig te zijn volgens de kenners. We voelen ons niet onveilig, want om het uur staat er een militaire post incl. tanks en kalasnikovs, die onze paspoorten checken. Wel vraagt 1 militair: Turkey has so many beautifull places, why do you come here? Die nacht vinden we een stille weg met een parkeerplaatsje en willen er gaan slapen. Een passerende automobilist maakt ons duidelijk dat het niet echt veilig is, we moeten hem maar volgens naar het volgende dorp. Het is een bergdorpje waar wij wel eens de eerste buitenlanders ooit kunnen zijn, althans zo worden we nagestaard. Die avond eten we met zijn familie mee en moeten er zelfs blijven slapen. Dit slaan we vriendelijk af, onze bus is toch beter....

De hele weg door Turkije is werkelijk fantastisch ondanks de militaire aanwezigheid. Het komt in onze top 5! We komen in de stad Van aan waar we een paar dagen blijven. Lekker een hotel in om te douchen en er worden wat onderdelen voor de VW besteld zodat hij er weer even tegenaan kan.



Voor de mensen die het nog niet hebben gevonden in de rechternavigatie staat een link 'wil je weten waar we zijn'. Hier spotten we dagelijks onze slaapplek en kun je in google maps bekijken waar we staan. 


Liefs M&M

Ps. bedankt voor alle leuke reacties! we vinden het super dat iedereen zo betrokken is
  

5 Response to "Terug naar Turkije"

  1. Anoniem Says:

    Ik zeg: snel even een paar km terug naar het noorden...we gaan schaatsen aan het einde van de week.

    Tijd genoeg toch?

    Peter

  2. mvanwoerden Says:

    Weer en mooi verhaal.
    En mooie foto,s.
    Wel uit kijken hoor.
    Hier wordt het kouder.
    beterschap voor Martijn.
    Wel vitamientjes eten.
    Liefs Mies.

  3. Anoniem Says:

    goed voor de weerstand martijn, je moet nog door pakistan en india ha ha
    maar weer leuke avonturen en foto's jongens, super!!!

    Dalibor

    ps spreken jullie al een beetje turks of arabisch? of alleen jella jella?

  4. Ka Says:

    Ziet er goed uit M&M. We blijven jullie volgen, zijn helemaal benieuwd naar jullie ervaringen in Iran.
    Wij zijn momenteel in Luxor en pakken over een paar dagen de ferry naar Sudan (Wadi Halfa). Grussen en beterschap!

    Ka en Niek

  5. Anoniem Says:

    hallo maud en martijn,

    fraaie plaatjes, teksten en muziek. interessant vond ik het deel door syrie, woestijn, aleppo en kamishli. ik ben daar een paar jaar geleden ook geweest. wist je dat er nogal wat voormalige inwoners van kamishli en het in turkije gelegen nusaybin, in enschede wonen?

    goede reis,

    jan (de buurman)

    maar nu eerst sneeuw ruimen

Een reactie plaatsen