Cambodja

zondag 7 augustus 2011 12:14 Gepost door Maud en Martijn 7 reacties


Landen: Cambodja
Gereden km. 39.254

De grensovergang, we hadden er al wat horrorverhalen over gehoord om Cambodja in te komen via de Thaise kant. Daar wordt het zelfs al Scambodia genoemd. We waren dus voorbereid. Gelukkig was de grens met Laos - Cambodja erg klein en op een paar dollars ‘service fee’ na kwamen we er goed en snel vanaf. Na een dik half uur konden we dan ook doorrijden.

fotogeniek volk heur!
Cambodja is compleet anders dan Laos, voornamelijk vlak en dus warm. Ook het bushkamperen is hier niet meer mogelijk. Cambodja is een van 's werelds dicht-bemijndste landen, nu zoveel jaar later maakt dit nog steeds vele slachtoffers. Onze drang naar avontuur is nog niet zo groot om te gaan kamperen op een mijnenveld..
Wel grappig om te weten is dat ze in Cambodja werkelijk alles eten, de tarantula spin is een delicatesse en kakkerlakken, sprinkhanen en andere beestjes worden ook lekker naar binnen gesmikkeld. 

gefrituurde spinnen
Omdat we al een tijdje geen zee en strand meer gezien hebben rijden we vrij snel door naar de kust. Kampot en Kep, de eerste wereldwijd bekend van de pepers en de laatste bekend van de overheerlijke crab. Dat hebben we dan ook heerlijk gegeten. Toch wel met zekerheid de allerbeste verse crab in Kep met Kampot peppers! mmmm... 

de beste krab ever
Als we weer richting het zuiden rijden gaan we naar Phnom Penh, op een of andere manier heeft dat voor ons een hele exotische naam. Het klinkt gewoon ver, exotisch... De werkelijkheid is dat het weer gewoon een stad is met veel mensen. Wel met mooie paleizen en bezienswaarddigheden. We hadden het ons armer voorgesteld, we vragen ons dan ook af of we na al die maanden gewend zijn geraakt aan armoede.
In Phnom Penh bezoeken we ook het Tuol Sleng museum, beter bekend als S-21, de horrorlocatie waar tienduizenden mensen mishandeld en vermoord zijn. 7 mensen hebben het uiteindelijk overleefd. In heel Cambodja kom je zo nog overblijfselen tegen van de Khmer Rouge die overal dood en verderf gezaaid hebben tot 1998! Toch zijn de mensen over het algemeen vrolijk, nieuwschierig.

Toul Sleng...
Vanuit Phomh Penh rijden we richting Siem Reap waar de overblijfselen van magische tempels Ankor Watt liggen. Onderweg zien we prachtige landschappen van rijstvelden, floating villages & tempels. Siem Reap zelf is een gezellig en toeristisch stadje, zelfs in het laagseizoen is het nog aardig druk. De komende dagen gaan we dan ook tempels, tempels en nog eens tempels zien. Het is echt ongelooflijk wat mooi en groots dit alles is! Tempels overwoekerd door natuur, bomen die de tempels overgroeid hebben, heel bijzonder. Het mooiste voor ons is dat het zo groot is dat wij gewoon tussen de tempels kunnen parkeren en slapen. We parkeren de bus voor de hoofdattractie Ankor Watt en niemand die ons hier weg stuurt. Fantastisch. Na 2 dagen tempels van heel vroeg tot in de late middag lassen we een dagje rust in en gaan de dag erna weer verder. Dan is het ook mooi geweest met de tempels. We kunnen er even geen meer zien. Ook al zijn ze nog zo mooi. 

Ankor tempels
De laatste daagjes Cambodja breken aan en we gaan richting de grens. We steken een grens over die bijna geen toeristen ziet. Hier is ook de crematie plaats van Pol Pot. Het graf zelf stelt niks voor, het lijkt bijna een afvalplaats. Deze grens is voor ons echt een eitje en we zijn dan ook maar een half uurtje bezig om Cambodja uit te komen en Thailand weer in. Drie weekjes Cambodja heeft ons de verschillende kanten van het land laten zien. En zoals het nu is kun je je bijna niet voorstellen dat het zo geleden heeft en ze nog maar sinds 1998 verlost zijn van het regime. Nu de corruptie nog! We hebben geen land gezien met zulke grote tegenstellingen, de meeste Hummers rijden hier rond maar ook de grote armoede en mensen die niks hebben. Maar toch zijn de mensen onvoorstelbaar positief, vriendelijk, nieuwschierig en vrolijk! 

We hebben weer foto's... 


Ook van de Ankor tempels...

En het filmpje over Cambodja

Liefs M&M


    



Laidback Laos

zondag 10 juli 2011 17:58 Gepost door Maud en Martijn 11 reacties
Landen: Laos
Gereden Km. 37.455

Na de grote Mekong veilig met de pont overgestoken te hebben komen we in Laos. Het eerste wat hier opvalt als we er rijden…. het is er zo vreselijk rustig en kalm! Het duurde 2 uur voor we de douane en costums überhaupt konden vinden (ze hadden 2 uur pauze…), we hadden zo illegaal het land in kunnen rijden! De stressfactor valt hier ver te zoeken, en dat blijkt door het hele land te zijn.
De eerste avond komen we in een mini cafeetje terecht met onze 2 duitse lifters. De eigenaar, Boun trakteert ons op LaoLao (Laonese whiskey en 0,80 per liter!) omdat we de enige klant zijn. Het wordt een gezellig avondje zeker als Boun 2 krekels vangt ter grote van mars. Hij is van plan om ze morgen op te gaan eten (delicatesse). Om ze vers te houden en om ze niet te laten ontsnappen, breekt hij eerst de achterpoten af en dan gaat hij er nog even mee spelen. Ook leert hij ons hoe je ze moet vangen, ze schijnen namelijk te kunnen steken.   

Boun en zijn familie de dag erna
De eerste paar dagen van Laos stonden in het teken van de gibbons. Zwieren, zwaaien en zip-lijnend door de toppen van de bomen aan kabels net als de gibbons. Slapen in boomhutten, hiken, het was echt een geweldige manier om de jungle een keer te zien. Wij slapen in een romantische 2-persoonsboomhut. Maar als we een keer te lang bij vrienden in een andere boomhut blijven en het begint te onweren moeten we in het pikkedonker in de stromende regen door de jungle terug naar onze boomhut: toch spannend!

Maud onderweg naar huis....
Het noorden van Laos is erg bergachtig, groen en koel (maar 27 graden)! Met waanzinnige uitzichten, limestonekliffen en mooie kampeerplekjes. Bijna geen verkeer op de weg en omdat het low season is zijn er ook bijna geen toeristen. Je komt overal in het land dezelfde mensen tegen. We hebben dan ook geregeld wat lifters op de achterbank :-)
Het eerste grote stadje wat we aandoen is het authentieke Luang Prabang. Het ligt prachtig verscholen langs de Mekong en heeft een sfeervol centrum met mooie restaurantjes, veel tempels en monniken. We relaxen er 3 dagen in een guest house, eten lokaal op de nachtmarkt en ontdekken de vele barretjes langs het water.

af en toe even relaxen ;-)
Natuurlijk moest er ook getubed worden, Vang Vieng staat er bekend om bij backpackers en het ligt op de route. Met zoveel verhalen, slecht en goed, moesten we het toch maar zelf proberen. We huren een binnenband en woren afgezet stroomopwaarts van Vang Vieng. Na 3 barretjes aan het water hebben we nog maar 30 meter getubed… veel drankjes dus en het wordt vanzelf gezellig! ……maar 1 keer is genoeg.

On top of the world! 
Voor het zuiden van Laos hadden we wat avontuur op het programma.. offroading op het Bolaven Plateau. Whoee nou denk je van "zo spannend is dat toch niet!" Wel voor ons en onze bus in het regenseizoen. We hebben al een keer gruweljk vastgezeten op een heel stom stukje modderpad. Het is net plaksel, als je vast zit plakt het echt overal aan vast. Het heeft ons dik 4 uur gekost om los te komen. De eerste 70km gingen nog wel, veel gaten en een slechte weg. Maar nadat we een andere weg ingeslagen zijn komen we er na 45 km achter dat het hem niet gaat worden. Er zitten zelfs 2 jeeps voor ons vast in de modder. We moeten terug en een heel stuk omrijden om verder te kunnen. Maar het was zeer de moeite waard, we hebben mooie watervallen gezien, mooie omgeving en veel groen. 

de hoogste waterval van ZO azie, 120 meter

Natuurlijk hebben we weer wat hele mooie foto’s.

En het filmpje van Laos is ook klaar.

We hebben genoten van Laos en we zijn erg benieuwd wat Cambodja ons gaat brengen!

Liefs M&M  

Er zijn geen problemen, alleen oplossingen!

zondag 19 juni 2011 03:26 Gepost door Maud en Martijn 7 reacties
Landen: Thailand
Gereden Km. 34.343 / Gesleepte Km. 150 

Als alle problemen dan toch tegelijk moeten komen, kom maar, dan zijn we er van af!
De titel zegt het al…  we hebben gezien dat de statistieken van de website beter zijn als de verhalen problemen gaan en niet over zon zee en strand.…  let’s see ;-)

onze vrienden van Kitezone & Beachhouse hotel

Nadat we 5 dagen aan het strand hebben gezeten bij kitesurf thailand beach house was het voor ons tijd om verder te gaan. We hadden een prachtige route uitgestippeld langs de grens van Myanmar omhoog en dan met een mooie boog naar Chiang Mai. Helaas liep het al op dag 1 anders dan gepland. Om er kort over te zijn, we hebben 3 keer de motor aan de kook gehad zonder dat er zichtbaar wat aan de hand was. Uiteindelijk bleken het meerdere dingen te zijn die binnen 2 dagen kapot zijn gegaan:
  • probleem met de koelventilatoren
  • lekke koelslang
  • radiateur kapot
  • en uiteindelijk de koppakking…. again
Dus daar sta je dan midden in de jungle zonder bereik met de telefoon, 50 km van de bewoonde wereld en regenseizoen wat duidelijk aanwezig was! De volgende dag hebben we de hoogste berg maar beklommen om Jochen en Kordola uit Chiang Mai te kunnen bellen of ze hulp konden regelen. Uiteindelijk hebben zij een sleepwagen voor ons geregeld die ons richting de eerstvolgende groter dorp hebben gesleept.

even een radiateurtje inbouwen

De sleepwagen was een barrel met een systeem waar wij niks mee konden. Van alles geprobeerd maar niet geschikt voor ons busje. Dan maar slepen met een kabel. Aangezien wij geen rembekrachtiging hebben zonder draaiende motor moest er veel met de handrem geremd worden. We hadden nog gezegd maximaal 40 want we hebben geen remmen! Nou dat was met zekerheid te zeggen de meest angstige rit uit ons leven, geen remmen, veel bergen, alleen een kabel en 2 gekke Thai die dachten dat ze een rally aan het rijden waren. Na 20 km handrem aan het roken en dwars op de weg omdat we niet meer konden stoppen. Pfff….

de vochtige jungle van Thailand

Een flatbed was geen optie die moest van te ver komen, dus hebben we voorgesteld een trekstang te gebruiken. Die hebben ze in elkaar gelast en zo hebben ze ons verder gesleept. Een stuk relaxter! De volgende dag hebben Jochen en Cordula ons bij de garage opgehaald om ons nog 110 km naar Chiang mai te slepen naar de VW garage. Een mooi gezicht een Duitse Landrover met een Nederlandse camper erachter. Jochen und Cordula nochmals vielen dank!!



de Duitse Defender helpt ons een handje

In Chiang Mai hadden we het allebei zo gehad met alles dat we onszelf eerst maar een luxe guesthouse (superkamer voor 12 euries!) geboekt hebben met een massage. Onze visums en die voor de auto liepen beide ook nog eens af.
Na 3 massages, wat biertjes, een visumrun, meewerkende customs en een profi garage zagen we het dan wel weer zitten. Altijd positief blijven hè J en het levert altijd wel weer een leuke verhalen op. (maar das vooral achteraf gezien haha) 

zilver is geen optie hier....

De factuur viel uiteindelijk mee en het de week relaxen in Chiang Mai heeft ons goed gedaan. Het is een superleuke stad om rond te hangen. Maar na een weekje begint het ook wel weer te kriebelen. Het geeft toch wel vrijheid hoor zo’n auto en dat willen we beide toch niet missen! Het is toch niet te beschrijven hoe het voelt om met je eigen campertje overal heen te crossen. Daar kan geen guesthouse tegenop!

de ferry over de Mekong naar Laos

Ach ja het leven van een reiziger gaat niet altijd over rozen.. Maar we kunnen er weer tegen aan en we hebben zin om weer verder te gaan Laos here we come…..

Liefs M&M

En we hebben weer foto’s

En filmpjes!! Voor de Bangladesh film klik hier

Voor de Thailand film klik hier…..

Locatie: Thailand

Snel Maleisie en Relaxed Thailand

maandag 23 mei 2011 09:41 Gepost door Maud en Martijn 8 reacties

Landen: Maleisie, Thailand
Gereden Km. 31.811

De laatste daagjes Bangladesh brengen we backpackend door. Martijns grootste hobby sjouwen met tassen :-) Toch even wennen dat je nu afhankelijk bent van openbaar vervoer en hotels. Maar als we in Maleisië aankomen blijkt dat het leven van een backpacker toch een stuk relaxter is in zuid oost Azië! Schone kamers, airco, stroom wat niet uitvalt, lekker lokaal eten zonder direct ziek te worden. (de laatste daagjes Bangladesh waren voor Maud wat minder: buik virusje en blaasontsteking). 
Wij vliegen van Dhaka naar Kuala Lumpur. Omdat onze container in Penang aankomt gaan we direct door van Kuala Lumpur naar Penang met een Vip-bus met airco, ligstoelen… het leven wordt steeds beter. Misschien toch maar backpacker worden....

Vol spanning staan we te kijken hoe de deuren opengaan
In Penang aangekomen denken we dat we de auto wel in een dag terug kunnen krijgen. Maar dit is iets te optimistisch. We blijken een ‘forwarding agent’ nodig te hebben die veel te duur is. We proberen het zelf maar bij het customskantoor. Helaas blijkt het echt nodig om een mannetje te hebben en omdat het vrijdag is, zaterdag een halve dag en zondag vrij moeten we maandag maar terug komen. Op Penang komen we Hans en Jose tegen die al 6 jaar onderweg zijn met ‘Pim’ hun zeiljacht. Geweldig om te zien hoe zij het doen. Ons oudedagsplan ligt al klaar!
mmm fruitlolly's
Maandag aangekomen bij de container terminal blijkt alles al geregeld te zijn en kunnen we direct door naar de hal waar de container staat. De douane heeft alles al 'bekeken' en 'gecheckt'. Bij de container aangekomen wordt de seal doorgenipt, en ja hoor hij zit er nog in. Toch even spannend! Maar wat lekker om de bus terug te hebben. We blijven nog een nachtje op het eiland en rijden dan richting de Thaise grens. Daar gaat alles zo soepel dat we twijfelen of we wel door mogen rijden, ze hebben de bus niet eens gezien... Das toch wat anders in de meeste landen waar ze toch altijd wel even in de bus willen kijken.

heerlijk badderen in de hotsprings
Wat in Thailand direct al op valt is dat er echt heel veel bordjes staan met watervallen. Dat betekend dus ook dat het veel regent... We hebben de eerste week dan ook al meer regen gehad dan de voorgaande 8 maanden. Heerlijk. Wie had gedacht dat ik dat nog zou zeggen. We hangen een weekje rond op Phuket en een bezoek aan Ko Phi Phi kan dan niet achterblijven. Samen met Bernhard en Lucas nemen we de boot naar het paradijs. Het plan was om 1 nachtje te blijven maar uiteindelijk zijn we maar 3 nachten gebleven. We genieten echt even van de vrijheid wat Thailand biedt. Overal is bier te koop, geen lange gewaden gewoon zwemmen in bikini, geen aandacht, lekker feestje bouwen. Das wel weer even lekker hoor. Niemand die je raar aankijkt omdat je blank bent. Na teveel bier, zon, feest en andere toeristen hebben we het wel weer gezien en gaan we terug naar de bus waar we weer naar de rustige watervalletjes en de parken terug gaan.

Strand uit de film 'the beach' hoezo toeristisch....?
Watervallen en hot spings zijn voor ons ook erg relaxt omdat we er dan even lekker kunnen badderen en das wel fijn met die hitte. Het is hier dan ook zo makkelijk om een slaapplek te vinden. De Thai vinden alles prima en er zijn zat plekken met een waterval hotspring of een national park. Omdat we maar een 14 dagen visum hebben gekregen aan de grens doen we nog even een visa run naar Myanmar. Met een bootje gaan we heen en weer en we zijn welgeteld 15 minuten in Myanmar geweest. Toch gek dat dit zo makkelijk is terwijl met een auto het land in gaan onmogelijk is. Maar we hebben de stempel ;-)

Ons hutje op Kho Phi Phi Don
De komende dagen hangen we rond bij een rustig strandje aan de oostkust waar we proberen nog wat wind mee te pakken om te kitesurfen. Eindelijk na 8 maanden gaan we ze gebruiken! 

Het grappige hier is dat we voorheen eigenlijk voornamelijk contact hadden met locals en we nu bijna alleen maar contact hebben met andere reizigers. Leuk om zoveel verschillende mensen te ontmoeten. Toch blijft het fijn om je eigen bus te hebben en zo af en toe even weg te rijden van de hordes toeristen en backpackers.

Bekijk hier de foto’s 
Bekijk hier onze film over 6200km India.

Ps. Voor degene die het nog niet wisten, we hebben besloten niet meer naar Australië te gaan. We lopen al veel te ver achter op de ‘planning’ en het is te duur om te verschepen/schoonmaken en er dan maar 1 maand rond te reizen. We genieten liever wat langer in Zuid oost Azie dan te gaan haasten. Er is hier nog zoveel te zien. Zoals het nu lijkt wordt Indonesië de eindbestemming!

Liefs M&M

Bangladesh: Bonus country

vrijdag 6 mei 2011 12:54 Gepost door Maud en Martijn 7 reacties

Land: Bangladesh, 11 april t/m 4 mei
Totaal gereden km. 30.000

Bangladesh verrast ons direct. Het is er erg groen, er rijden weinig auto’s en de mensen zijn erg vriendelijk en nieuwsgierig. De eerste nacht logeren we bij een hotel waar we Raymond uit A’dam ontmoeten. Ook hij wil het Sundarban Wildlife Park bezoeken, het grootste mangrovebos in de wereld. Met zijn drieen rijden we naar Khulna, waar de boottrips naar de Sundarban’s vertrekken. Diezelfde dag nog huren we een expeditiebootje met kapitein, bootsman, gids en kok voor 3 dagen. Voor we het weten slapen we die avond al op het expeditiebootje op een zijriviertje van de Ganges. 3 dagen lang genieten we van de fantastische natuur, het super eten en het niets doen! De Bengaalse tijger (die elk jaar +/- 120 mensen verorbert) hebben we helaas niet gespot…….maar misschien maar beter zo.

op een country boot tijgers spotten om 06.00 uur!
Na de Sundarban’s rijden we richting Shrimongol, lokaal bekend om de vele theeplantages. Omdat Bangladesh voor 1/3 uit water bestaat zijn er veel bruggen en ponten. Na 2 uur rijden komen we dan ook bij de pont die ons richting Dhaka brengt. Hij is in 1993 nog gerenoveerd, geen probleem dus! Wat een ding! Die zouden in Europa allang naar de schroot zijn gebracht. 3 uur later rijden we de boot weer af. Die avond krijgen we ook een voorproefje van de monsoon. De bus schudt hevig heen weer en het valt echt met bakken uit de hemel.
Shrimongal zelf is leuk om te zien, nu weten we ook waar de thee vandaan komt. Ook drinken we daar de famous 7-layer thee. Terwijl we daar zijn worden we gespot door een familie die ons onder hun hoede neemt. Natuurlijk moeten we met ze mee om te eten en hun huis te zien. Maud krijgt direct 2 verse babies in handen gedrukt!

Maud met haar nieuwe vriendinnen
Ten zuid oosten van Chittagong liggen de Chittagong Hill Tracks, volgends de boeken 1 van de must see’s van Bangladesh. Het is een heuvelachtig gebied met smalle wegen door bossen en met pontjes en stalen bruggen over rivieren. Wij staan aardig verstelt want veel van de jungle blijkt gekapt en de kale heuvel afgebrand zodat ze klaar zijn voor bananenplantages... nu wordt goed duidelijk wat ontbossing met de omgeving/grond doet, heel jammer. 
De laatste jaren had de lokale bevolking in de CHT nog wel eens bonje met de regering dus wij krijgen alle medewerking als we bij politiebureaus willen overnachten. Ideaal, de hardnekkige bedelaars worden netjes weggejaagd en ook andere nieuwsgierigen mogen hooguit 10 minuten door het horgaas meekijken hoe blanken leven.

Martijn mag zich uitleven
En dan zijn we weer in terug in Chittagong om de verscheping van de bus te regelen richting Penang, Maleisië. Voor we naar de haven rijden nemen we nog een kijkje bij de shipbreaking yards die de overjarige megatankers ontleden. Helaas komen we geen enkel terrein op vanwege de eerdere negatieve media aandacht. Ook de truuc met ons carnet biedt geen entree. Helaas kunnen we alleen van de buitenkant wat foto’s maken.

he, een halve supertanker
De 26e hebben we een afspraak bij PIL shipping, die ons ‘huis’ gaat verschepen. Mr. Asham die ons helpt met het papierwerk neemt ons mee naar de douane. Daar doen we al het nodige papierwerk en omkoping.
De dag erna is het tijd om naar de haven te gaan om de auto in de container te rijden. Het was nog even spannend of het wel paste aangezien de auto 258cm is en de deurhoogte van de container 260cm. Ook hier heeft mr. Asham een vriendje zitten die alles relatief snel regelt. De container staat al klaar en we kunnen de auto er na een uurtje al inrijden. Gelukkig past het! De auto wordt vastgezet met touwen en blokjes en de deuren dicht. Daar gaat ie….. toch raar om zo afscheid te nemen van je huis. We zien er nu al naar uit om de auto weer uit de container te halen.

daar gaat hij dan.....ken net!
Hier kun je de overige fotoos bekijken!

Groetjes Maud en Martijn

p.s. af en toe had onze gps wat twijfels in Bangladesh maar nu werkt hij weer toppie


Van Goa naar Calcutta

woensdag 27 april 2011 07:33 Gepost door Maud en Martijn 7 reacties
Land: India 
Totaal gereden km: 28.500

De laatste daagjes Agonda zijn aangebroken, we gaan op naar Calcutta. De uit Nederland bestelde radiateur is nog niet binnengekomen (fantastisch die TNT) maar het wordt ons letterlijk te heet hier en de humidity stijgt met de dag. Voor we naar Bangladesh kunnen moeten we nog wel dik 2500km rijden naar Calcutta, waar we het visum aanvragen.
Na 500km hebben we nog wel een leuke stop in Hampi, waar ruines en stupas liggen van de oude budhistische beschaving. Het is een supergroot gebied en we huren een soort puchje om een beetje rond te touren. Echt geweldig om door de bananenplantages en jungle heen te crossen (al had Martijn natuurlijk liever een Harley gehuurd). Ook ontmoeten we in Hampi een Duits stel die met een VW T2 busje al een jaar rond tourt. Zij zijn ook bij het befaamde VW- adresje in Pakistan geweest en we hebben dus al veel over ze gehoord. Altijd weer lachen om andere overlanders te ontmoeten en elkaars verhalen en belevenissen aan te horen.


onze gehuurde Puch in Hampi

De weg naar Calcutta is gedeeltelijk ok, maar ook verschrikkelijk stressvol. Het weggedrag van de Indiërs is zo onvoorspelbaar dat het ook wel weer voorspelbaar is. Alles wat niet in je opkomt om te doen, doen ze. Wat een mafkezen! Het is dan ook niet zo raar dat we om de paar km wel weer een gekantelde vrachtwagen zien of een ander ongeluk. Zelfs een afgedekte dood persoon ligt aan de kant van de weg. Niet normaal, 2500 km verstand op nul en gaan. Af en toe staat het zweet je echt op je voorhoofd. Gelukkig rijdt Martijn erg agressief en kunnen we ze handlen, de truuk is dan ook: je moet er eerst op af sturen en dan gaan ze pas aan de kant. Uiteindelijk hebben we veilig Calcutta gehaald en is er alleen een spiegel gesneuveld, maar that’s it. We hebben gelukkig geen koe dood gereden zoals onze Duitse vrienden met de Man truck! Dan heb je een probleem in India waar de koe toch echt heel heilig is.


uitrusten in de extreme hitte bij een budhist tempel
India, het is tijd om te gaan, anders zijn we bang voor de gevolgen en gaat vooral Maud iemand hier een kopje kleiner maken. Na bijna 2 maanden hebben we het een beetje gehad met het gevoel dat alles hier moeizaam lijkt te gaan. Alles wat je wil kost op een of andere manier meer moeite dan ergens anders. Je moet echt van je afbijten, voordringen, boos worden of schreeuwen om soms wat voor elkaar te krijgen of om te laten merken dat je iets niet wil. En dat in de hitte, dat kost teveel energie dus we hebben zin om de grens over te gaan naar Bangladesh.

In een wijk in Calcutta maken ze alleen maar beelden
In Calcutta is het visum gelukkig snel geregeld, even op audiëntie bij de ambassadeur en klaar. We hebben de stempels binnen. Ook de radiateur die vanuit Agonda doorgestuurd is kunnen we oppikken. Calcutta zelf is een leuke stad en we vermaken ons dan ook prima. Onze bus staat midden in de stad in het stadspark naast een golfclub en de lokale waterleveranciers brengt ons water op bestelling, ideaal! Na een kleine week rijden we dan naar de grens van Bangladesh, ons bonuslandje! Niet op de planning maar wel veel zin in.


Midden in het stadspark van Calcutta
Incredible India, dat kun je wel zeggen, ongelofelijk mooi, kleurrijk maar ook ongelofelijk irritant, oneerlijk en … alles wat waar is over India is tegelijkertijd ook onwaar omdat er zoveel mensen wonen. Arm, rijk, slim, dom, eerlijk, niet eerlijk, hindu, christen, moslim en zo kun je voor alles een tegenstelling vinden. 1,2 biljoen mensen.


En natuurlijk hebben we de foto's!!!


En een filmpje over onze tijd in India


Liefs M&M

Ps. De GPS spot is weer actief dus we zijn weer dagelijks te volgen via de link rechtsboven!

India: Banana pancakes en andere belangrijke zaken

maandag 28 maart 2011 10:44 Gepost door Maud en Martijn 10 reacties
Land: India
Totaal gereden km. 26.000

Na Delhi rijden we richting Agra, daar staat de Taj Mahal! Daar 's avonds aangekomen horen we dat ie de volgende dag dicht is, een dagje chillen in Agra dus. ’s Ochtends worden we wakker van een hoop geschreeuw en lawaai. (we staan op de parkeerplaats van de Taj). Als we naar buiten stappen worden overal om ons heen door lokalen cricket wedstrijden gespeeld. En wij staan midden in het speelveld!
De Taj Mahal zelf is erg indrukkwekkend, we zijn er zelfs om 5 uur voor opgestaan! Martijn dacht dat we dan de eerste zouden zijn…. NOT er stonden ongeveer 100 gekke toeristen voor ons in de rij.

6 uur 's ochtends en al zo actief

Na Agra zijn we doorgereden naar Mumbai. We hadden een probleempje met het carnet van de auto (een soort autopaspoort) en daar zit de Indiaanse ANWB die het probleem voor ons gefixt heeft. Onderweg bleek het carnet nog erg handig te zijn. We reden op de snelweg en inees ontstond er een gigantische file. 7000 tribal Indiers die demonstreerden en allemaal liepen ze op de snelweg. Ze liepen naar een stad 50 km verderop en niemand kwam er langs. Echte Indiers als het zijn werd er natuurlijk van alles geprobeerd om er maar langs te komen. Het zijn echt net mieren.. de 2-baansweg werd omgetoverd tot een 5 –baans voor ons, en een 1-baans voor de tegenliggers. Maar niemand kwam er langs.  Daar zit je dan, 40 graden midden op de dag in een file die zeker nog uren gaat duren. Wat doe je dan.. Martijn pakt het “carnet de passage” en gaat naar de baas van de demonstratie (we reden redelijk dicht achter de stoet). Hij laat het carnet zien, het ziet er erg officieel uit met allerlei stempels, en zegt dat we vandaag in Mumbai moeten aankomen anders hebben we echt een probleem met de douane papieren. En wat gebeurd er! Ze vinden het goed, we mogen door de km’s lange stoet mensen rijden. Een van de bazen klimt op de bus om bij de demonstranten aan te geven dat het goed is. Zo werkt dat dus in India… bluffen!

De demonstratie op de snelweg

Helaas heeft na Mumbai onze radiateur het begeven en na wat pogingen om het te fixen moeten we toch een nieuwe hebben. In heel India is het onderdeel niet te verkrijgen, en VW India kon ons niet helpen. Er moet echt een nieuwe uit Nederland komen. Gelukkig kunnen we met het provesorich in elkaar geknutselde lek nog wel rijden en de dag bij de lokale garage was weer een leuke sociale afwisseling.


Zielig he

Na 6 dagen in de hitte rijden komen we dan eindelijk aan in Agonda, het miniparadijsje in Goa. We staan direct aan het strand en het is echt genieten. De restaurants zijn geweldig en Martijn begint weer wat kilootjes aan te komen!
We staan hier nu ongeveer 2 weekjes en het is toch wel echt vakantie te noemen. Aangezien onze radiateur in Verna aankomt besluiten we na 10 dagen Agonda eens te kijken of er nog meer plaatsjes zijn daar in de buurt die de moeite waard zijn. We komen er achter dat het meeste van Goa net zo erg is als de costa del sols alleen dan met een hoop hippies (of wanna be hippies), Russen en teveel coole mensen. Dus snel weer terug naar het heerlijk rustige Agonda, zonder techno muziek en alle poespas.  


sja, de foto zegt genoeg he! Agonda beach

Onze visum aanvraag om overland door Myanmar te reizen is afgekeurd. We hadden nog wat hoop omdat we ons bij de ambassade in Delhi naar binnen gelult hadden en redelijk lang met de ambassadeur gepraat hebben. Maar helaas.. geen Myanmar. Natuurlijk hadden we er al een beetje rekening mee gehouden dus plan B (en C&D) lagen al klaar. Andere overlanders gaan vanuit Nepal naar Tibet, China en dan Laos in. Dat leek ons een geweldige optie. Alleen al het papierwerk blijkt 3 maanden te duren en das toch en kwart van de reis. Optie C was vanuit India verschepen en optie D vanuit Bangladesh verschepen. Na diverse shipping quotes opgevraagd te hebben is vanuit Bangladesh verschepen veruit het goedkoopst. Zodra we de radiateur binnen hebben rijden we naar Calcutta om daar de visums te regelen. Tot die tijd houden wij het nog wel even vol in Agonda! Cheers!


Ik wens, ik wens..... 
Natuurlijk hebben we weer wat fotoos!


grtz
M&M  

Abonneren op: Posts (Atom)