Er zijn geen problemen, alleen oplossingen!

zondag 19 juni 2011 03:26 Gepost door Maud en Martijn 7 reacties
Landen: Thailand
Gereden Km. 34.343 / Gesleepte Km. 150 

Als alle problemen dan toch tegelijk moeten komen, kom maar, dan zijn we er van af!
De titel zegt het al…  we hebben gezien dat de statistieken van de website beter zijn als de verhalen problemen gaan en niet over zon zee en strand.…  let’s see ;-)

onze vrienden van Kitezone & Beachhouse hotel

Nadat we 5 dagen aan het strand hebben gezeten bij kitesurf thailand beach house was het voor ons tijd om verder te gaan. We hadden een prachtige route uitgestippeld langs de grens van Myanmar omhoog en dan met een mooie boog naar Chiang Mai. Helaas liep het al op dag 1 anders dan gepland. Om er kort over te zijn, we hebben 3 keer de motor aan de kook gehad zonder dat er zichtbaar wat aan de hand was. Uiteindelijk bleken het meerdere dingen te zijn die binnen 2 dagen kapot zijn gegaan:
  • probleem met de koelventilatoren
  • lekke koelslang
  • radiateur kapot
  • en uiteindelijk de koppakking…. again
Dus daar sta je dan midden in de jungle zonder bereik met de telefoon, 50 km van de bewoonde wereld en regenseizoen wat duidelijk aanwezig was! De volgende dag hebben we de hoogste berg maar beklommen om Jochen en Kordola uit Chiang Mai te kunnen bellen of ze hulp konden regelen. Uiteindelijk hebben zij een sleepwagen voor ons geregeld die ons richting de eerstvolgende groter dorp hebben gesleept.

even een radiateurtje inbouwen

De sleepwagen was een barrel met een systeem waar wij niks mee konden. Van alles geprobeerd maar niet geschikt voor ons busje. Dan maar slepen met een kabel. Aangezien wij geen rembekrachtiging hebben zonder draaiende motor moest er veel met de handrem geremd worden. We hadden nog gezegd maximaal 40 want we hebben geen remmen! Nou dat was met zekerheid te zeggen de meest angstige rit uit ons leven, geen remmen, veel bergen, alleen een kabel en 2 gekke Thai die dachten dat ze een rally aan het rijden waren. Na 20 km handrem aan het roken en dwars op de weg omdat we niet meer konden stoppen. Pfff….

de vochtige jungle van Thailand

Een flatbed was geen optie die moest van te ver komen, dus hebben we voorgesteld een trekstang te gebruiken. Die hebben ze in elkaar gelast en zo hebben ze ons verder gesleept. Een stuk relaxter! De volgende dag hebben Jochen en Cordula ons bij de garage opgehaald om ons nog 110 km naar Chiang mai te slepen naar de VW garage. Een mooi gezicht een Duitse Landrover met een Nederlandse camper erachter. Jochen und Cordula nochmals vielen dank!!



de Duitse Defender helpt ons een handje

In Chiang Mai hadden we het allebei zo gehad met alles dat we onszelf eerst maar een luxe guesthouse (superkamer voor 12 euries!) geboekt hebben met een massage. Onze visums en die voor de auto liepen beide ook nog eens af.
Na 3 massages, wat biertjes, een visumrun, meewerkende customs en een profi garage zagen we het dan wel weer zitten. Altijd positief blijven hè J en het levert altijd wel weer een leuke verhalen op. (maar das vooral achteraf gezien haha) 

zilver is geen optie hier....

De factuur viel uiteindelijk mee en het de week relaxen in Chiang Mai heeft ons goed gedaan. Het is een superleuke stad om rond te hangen. Maar na een weekje begint het ook wel weer te kriebelen. Het geeft toch wel vrijheid hoor zo’n auto en dat willen we beide toch niet missen! Het is toch niet te beschrijven hoe het voelt om met je eigen campertje overal heen te crossen. Daar kan geen guesthouse tegenop!

de ferry over de Mekong naar Laos

Ach ja het leven van een reiziger gaat niet altijd over rozen.. Maar we kunnen er weer tegen aan en we hebben zin om weer verder te gaan Laos here we come…..

Liefs M&M

En we hebben weer foto’s

En filmpjes!! Voor de Bangladesh film klik hier

Voor de Thailand film klik hier…..

Locatie: Thailand

Snel Maleisie en Relaxed Thailand

maandag 23 mei 2011 09:41 Gepost door Maud en Martijn 8 reacties

Landen: Maleisie, Thailand
Gereden Km. 31.811

De laatste daagjes Bangladesh brengen we backpackend door. Martijns grootste hobby sjouwen met tassen :-) Toch even wennen dat je nu afhankelijk bent van openbaar vervoer en hotels. Maar als we in Maleisië aankomen blijkt dat het leven van een backpacker toch een stuk relaxter is in zuid oost Azië! Schone kamers, airco, stroom wat niet uitvalt, lekker lokaal eten zonder direct ziek te worden. (de laatste daagjes Bangladesh waren voor Maud wat minder: buik virusje en blaasontsteking). 
Wij vliegen van Dhaka naar Kuala Lumpur. Omdat onze container in Penang aankomt gaan we direct door van Kuala Lumpur naar Penang met een Vip-bus met airco, ligstoelen… het leven wordt steeds beter. Misschien toch maar backpacker worden....

Vol spanning staan we te kijken hoe de deuren opengaan
In Penang aangekomen denken we dat we de auto wel in een dag terug kunnen krijgen. Maar dit is iets te optimistisch. We blijken een ‘forwarding agent’ nodig te hebben die veel te duur is. We proberen het zelf maar bij het customskantoor. Helaas blijkt het echt nodig om een mannetje te hebben en omdat het vrijdag is, zaterdag een halve dag en zondag vrij moeten we maandag maar terug komen. Op Penang komen we Hans en Jose tegen die al 6 jaar onderweg zijn met ‘Pim’ hun zeiljacht. Geweldig om te zien hoe zij het doen. Ons oudedagsplan ligt al klaar!
mmm fruitlolly's
Maandag aangekomen bij de container terminal blijkt alles al geregeld te zijn en kunnen we direct door naar de hal waar de container staat. De douane heeft alles al 'bekeken' en 'gecheckt'. Bij de container aangekomen wordt de seal doorgenipt, en ja hoor hij zit er nog in. Toch even spannend! Maar wat lekker om de bus terug te hebben. We blijven nog een nachtje op het eiland en rijden dan richting de Thaise grens. Daar gaat alles zo soepel dat we twijfelen of we wel door mogen rijden, ze hebben de bus niet eens gezien... Das toch wat anders in de meeste landen waar ze toch altijd wel even in de bus willen kijken.

heerlijk badderen in de hotsprings
Wat in Thailand direct al op valt is dat er echt heel veel bordjes staan met watervallen. Dat betekend dus ook dat het veel regent... We hebben de eerste week dan ook al meer regen gehad dan de voorgaande 8 maanden. Heerlijk. Wie had gedacht dat ik dat nog zou zeggen. We hangen een weekje rond op Phuket en een bezoek aan Ko Phi Phi kan dan niet achterblijven. Samen met Bernhard en Lucas nemen we de boot naar het paradijs. Het plan was om 1 nachtje te blijven maar uiteindelijk zijn we maar 3 nachten gebleven. We genieten echt even van de vrijheid wat Thailand biedt. Overal is bier te koop, geen lange gewaden gewoon zwemmen in bikini, geen aandacht, lekker feestje bouwen. Das wel weer even lekker hoor. Niemand die je raar aankijkt omdat je blank bent. Na teveel bier, zon, feest en andere toeristen hebben we het wel weer gezien en gaan we terug naar de bus waar we weer naar de rustige watervalletjes en de parken terug gaan.

Strand uit de film 'the beach' hoezo toeristisch....?
Watervallen en hot spings zijn voor ons ook erg relaxt omdat we er dan even lekker kunnen badderen en das wel fijn met die hitte. Het is hier dan ook zo makkelijk om een slaapplek te vinden. De Thai vinden alles prima en er zijn zat plekken met een waterval hotspring of een national park. Omdat we maar een 14 dagen visum hebben gekregen aan de grens doen we nog even een visa run naar Myanmar. Met een bootje gaan we heen en weer en we zijn welgeteld 15 minuten in Myanmar geweest. Toch gek dat dit zo makkelijk is terwijl met een auto het land in gaan onmogelijk is. Maar we hebben de stempel ;-)

Ons hutje op Kho Phi Phi Don
De komende dagen hangen we rond bij een rustig strandje aan de oostkust waar we proberen nog wat wind mee te pakken om te kitesurfen. Eindelijk na 8 maanden gaan we ze gebruiken! 

Het grappige hier is dat we voorheen eigenlijk voornamelijk contact hadden met locals en we nu bijna alleen maar contact hebben met andere reizigers. Leuk om zoveel verschillende mensen te ontmoeten. Toch blijft het fijn om je eigen bus te hebben en zo af en toe even weg te rijden van de hordes toeristen en backpackers.

Bekijk hier de foto’s 
Bekijk hier onze film over 6200km India.

Ps. Voor degene die het nog niet wisten, we hebben besloten niet meer naar Australië te gaan. We lopen al veel te ver achter op de ‘planning’ en het is te duur om te verschepen/schoonmaken en er dan maar 1 maand rond te reizen. We genieten liever wat langer in Zuid oost Azie dan te gaan haasten. Er is hier nog zoveel te zien. Zoals het nu lijkt wordt Indonesië de eindbestemming!

Liefs M&M

Bangladesh: Bonus country

vrijdag 6 mei 2011 12:54 Gepost door Maud en Martijn 7 reacties

Land: Bangladesh, 11 april t/m 4 mei
Totaal gereden km. 30.000

Bangladesh verrast ons direct. Het is er erg groen, er rijden weinig auto’s en de mensen zijn erg vriendelijk en nieuwsgierig. De eerste nacht logeren we bij een hotel waar we Raymond uit A’dam ontmoeten. Ook hij wil het Sundarban Wildlife Park bezoeken, het grootste mangrovebos in de wereld. Met zijn drieen rijden we naar Khulna, waar de boottrips naar de Sundarban’s vertrekken. Diezelfde dag nog huren we een expeditiebootje met kapitein, bootsman, gids en kok voor 3 dagen. Voor we het weten slapen we die avond al op het expeditiebootje op een zijriviertje van de Ganges. 3 dagen lang genieten we van de fantastische natuur, het super eten en het niets doen! De Bengaalse tijger (die elk jaar +/- 120 mensen verorbert) hebben we helaas niet gespot…….maar misschien maar beter zo.

op een country boot tijgers spotten om 06.00 uur!
Na de Sundarban’s rijden we richting Shrimongol, lokaal bekend om de vele theeplantages. Omdat Bangladesh voor 1/3 uit water bestaat zijn er veel bruggen en ponten. Na 2 uur rijden komen we dan ook bij de pont die ons richting Dhaka brengt. Hij is in 1993 nog gerenoveerd, geen probleem dus! Wat een ding! Die zouden in Europa allang naar de schroot zijn gebracht. 3 uur later rijden we de boot weer af. Die avond krijgen we ook een voorproefje van de monsoon. De bus schudt hevig heen weer en het valt echt met bakken uit de hemel.
Shrimongal zelf is leuk om te zien, nu weten we ook waar de thee vandaan komt. Ook drinken we daar de famous 7-layer thee. Terwijl we daar zijn worden we gespot door een familie die ons onder hun hoede neemt. Natuurlijk moeten we met ze mee om te eten en hun huis te zien. Maud krijgt direct 2 verse babies in handen gedrukt!

Maud met haar nieuwe vriendinnen
Ten zuid oosten van Chittagong liggen de Chittagong Hill Tracks, volgends de boeken 1 van de must see’s van Bangladesh. Het is een heuvelachtig gebied met smalle wegen door bossen en met pontjes en stalen bruggen over rivieren. Wij staan aardig verstelt want veel van de jungle blijkt gekapt en de kale heuvel afgebrand zodat ze klaar zijn voor bananenplantages... nu wordt goed duidelijk wat ontbossing met de omgeving/grond doet, heel jammer. 
De laatste jaren had de lokale bevolking in de CHT nog wel eens bonje met de regering dus wij krijgen alle medewerking als we bij politiebureaus willen overnachten. Ideaal, de hardnekkige bedelaars worden netjes weggejaagd en ook andere nieuwsgierigen mogen hooguit 10 minuten door het horgaas meekijken hoe blanken leven.

Martijn mag zich uitleven
En dan zijn we weer in terug in Chittagong om de verscheping van de bus te regelen richting Penang, Maleisië. Voor we naar de haven rijden nemen we nog een kijkje bij de shipbreaking yards die de overjarige megatankers ontleden. Helaas komen we geen enkel terrein op vanwege de eerdere negatieve media aandacht. Ook de truuc met ons carnet biedt geen entree. Helaas kunnen we alleen van de buitenkant wat foto’s maken.

he, een halve supertanker
De 26e hebben we een afspraak bij PIL shipping, die ons ‘huis’ gaat verschepen. Mr. Asham die ons helpt met het papierwerk neemt ons mee naar de douane. Daar doen we al het nodige papierwerk en omkoping.
De dag erna is het tijd om naar de haven te gaan om de auto in de container te rijden. Het was nog even spannend of het wel paste aangezien de auto 258cm is en de deurhoogte van de container 260cm. Ook hier heeft mr. Asham een vriendje zitten die alles relatief snel regelt. De container staat al klaar en we kunnen de auto er na een uurtje al inrijden. Gelukkig past het! De auto wordt vastgezet met touwen en blokjes en de deuren dicht. Daar gaat ie….. toch raar om zo afscheid te nemen van je huis. We zien er nu al naar uit om de auto weer uit de container te halen.

daar gaat hij dan.....ken net!
Hier kun je de overige fotoos bekijken!

Groetjes Maud en Martijn

p.s. af en toe had onze gps wat twijfels in Bangladesh maar nu werkt hij weer toppie


Van Goa naar Calcutta

woensdag 27 april 2011 07:33 Gepost door Maud en Martijn 7 reacties
Land: India 
Totaal gereden km: 28.500

De laatste daagjes Agonda zijn aangebroken, we gaan op naar Calcutta. De uit Nederland bestelde radiateur is nog niet binnengekomen (fantastisch die TNT) maar het wordt ons letterlijk te heet hier en de humidity stijgt met de dag. Voor we naar Bangladesh kunnen moeten we nog wel dik 2500km rijden naar Calcutta, waar we het visum aanvragen.
Na 500km hebben we nog wel een leuke stop in Hampi, waar ruines en stupas liggen van de oude budhistische beschaving. Het is een supergroot gebied en we huren een soort puchje om een beetje rond te touren. Echt geweldig om door de bananenplantages en jungle heen te crossen (al had Martijn natuurlijk liever een Harley gehuurd). Ook ontmoeten we in Hampi een Duits stel die met een VW T2 busje al een jaar rond tourt. Zij zijn ook bij het befaamde VW- adresje in Pakistan geweest en we hebben dus al veel over ze gehoord. Altijd weer lachen om andere overlanders te ontmoeten en elkaars verhalen en belevenissen aan te horen.


onze gehuurde Puch in Hampi

De weg naar Calcutta is gedeeltelijk ok, maar ook verschrikkelijk stressvol. Het weggedrag van de Indiërs is zo onvoorspelbaar dat het ook wel weer voorspelbaar is. Alles wat niet in je opkomt om te doen, doen ze. Wat een mafkezen! Het is dan ook niet zo raar dat we om de paar km wel weer een gekantelde vrachtwagen zien of een ander ongeluk. Zelfs een afgedekte dood persoon ligt aan de kant van de weg. Niet normaal, 2500 km verstand op nul en gaan. Af en toe staat het zweet je echt op je voorhoofd. Gelukkig rijdt Martijn erg agressief en kunnen we ze handlen, de truuk is dan ook: je moet er eerst op af sturen en dan gaan ze pas aan de kant. Uiteindelijk hebben we veilig Calcutta gehaald en is er alleen een spiegel gesneuveld, maar that’s it. We hebben gelukkig geen koe dood gereden zoals onze Duitse vrienden met de Man truck! Dan heb je een probleem in India waar de koe toch echt heel heilig is.


uitrusten in de extreme hitte bij een budhist tempel
India, het is tijd om te gaan, anders zijn we bang voor de gevolgen en gaat vooral Maud iemand hier een kopje kleiner maken. Na bijna 2 maanden hebben we het een beetje gehad met het gevoel dat alles hier moeizaam lijkt te gaan. Alles wat je wil kost op een of andere manier meer moeite dan ergens anders. Je moet echt van je afbijten, voordringen, boos worden of schreeuwen om soms wat voor elkaar te krijgen of om te laten merken dat je iets niet wil. En dat in de hitte, dat kost teveel energie dus we hebben zin om de grens over te gaan naar Bangladesh.

In een wijk in Calcutta maken ze alleen maar beelden
In Calcutta is het visum gelukkig snel geregeld, even op audiëntie bij de ambassadeur en klaar. We hebben de stempels binnen. Ook de radiateur die vanuit Agonda doorgestuurd is kunnen we oppikken. Calcutta zelf is een leuke stad en we vermaken ons dan ook prima. Onze bus staat midden in de stad in het stadspark naast een golfclub en de lokale waterleveranciers brengt ons water op bestelling, ideaal! Na een kleine week rijden we dan naar de grens van Bangladesh, ons bonuslandje! Niet op de planning maar wel veel zin in.


Midden in het stadspark van Calcutta
Incredible India, dat kun je wel zeggen, ongelofelijk mooi, kleurrijk maar ook ongelofelijk irritant, oneerlijk en … alles wat waar is over India is tegelijkertijd ook onwaar omdat er zoveel mensen wonen. Arm, rijk, slim, dom, eerlijk, niet eerlijk, hindu, christen, moslim en zo kun je voor alles een tegenstelling vinden. 1,2 biljoen mensen.


En natuurlijk hebben we de foto's!!!


En een filmpje over onze tijd in India


Liefs M&M

Ps. De GPS spot is weer actief dus we zijn weer dagelijks te volgen via de link rechtsboven!

India: Banana pancakes en andere belangrijke zaken

maandag 28 maart 2011 10:44 Gepost door Maud en Martijn 10 reacties
Land: India
Totaal gereden km. 26.000

Na Delhi rijden we richting Agra, daar staat de Taj Mahal! Daar 's avonds aangekomen horen we dat ie de volgende dag dicht is, een dagje chillen in Agra dus. ’s Ochtends worden we wakker van een hoop geschreeuw en lawaai. (we staan op de parkeerplaats van de Taj). Als we naar buiten stappen worden overal om ons heen door lokalen cricket wedstrijden gespeeld. En wij staan midden in het speelveld!
De Taj Mahal zelf is erg indrukkwekkend, we zijn er zelfs om 5 uur voor opgestaan! Martijn dacht dat we dan de eerste zouden zijn…. NOT er stonden ongeveer 100 gekke toeristen voor ons in de rij.

6 uur 's ochtends en al zo actief

Na Agra zijn we doorgereden naar Mumbai. We hadden een probleempje met het carnet van de auto (een soort autopaspoort) en daar zit de Indiaanse ANWB die het probleem voor ons gefixt heeft. Onderweg bleek het carnet nog erg handig te zijn. We reden op de snelweg en inees ontstond er een gigantische file. 7000 tribal Indiers die demonstreerden en allemaal liepen ze op de snelweg. Ze liepen naar een stad 50 km verderop en niemand kwam er langs. Echte Indiers als het zijn werd er natuurlijk van alles geprobeerd om er maar langs te komen. Het zijn echt net mieren.. de 2-baansweg werd omgetoverd tot een 5 –baans voor ons, en een 1-baans voor de tegenliggers. Maar niemand kwam er langs.  Daar zit je dan, 40 graden midden op de dag in een file die zeker nog uren gaat duren. Wat doe je dan.. Martijn pakt het “carnet de passage” en gaat naar de baas van de demonstratie (we reden redelijk dicht achter de stoet). Hij laat het carnet zien, het ziet er erg officieel uit met allerlei stempels, en zegt dat we vandaag in Mumbai moeten aankomen anders hebben we echt een probleem met de douane papieren. En wat gebeurd er! Ze vinden het goed, we mogen door de km’s lange stoet mensen rijden. Een van de bazen klimt op de bus om bij de demonstranten aan te geven dat het goed is. Zo werkt dat dus in India… bluffen!

De demonstratie op de snelweg

Helaas heeft na Mumbai onze radiateur het begeven en na wat pogingen om het te fixen moeten we toch een nieuwe hebben. In heel India is het onderdeel niet te verkrijgen, en VW India kon ons niet helpen. Er moet echt een nieuwe uit Nederland komen. Gelukkig kunnen we met het provesorich in elkaar geknutselde lek nog wel rijden en de dag bij de lokale garage was weer een leuke sociale afwisseling.


Zielig he

Na 6 dagen in de hitte rijden komen we dan eindelijk aan in Agonda, het miniparadijsje in Goa. We staan direct aan het strand en het is echt genieten. De restaurants zijn geweldig en Martijn begint weer wat kilootjes aan te komen!
We staan hier nu ongeveer 2 weekjes en het is toch wel echt vakantie te noemen. Aangezien onze radiateur in Verna aankomt besluiten we na 10 dagen Agonda eens te kijken of er nog meer plaatsjes zijn daar in de buurt die de moeite waard zijn. We komen er achter dat het meeste van Goa net zo erg is als de costa del sols alleen dan met een hoop hippies (of wanna be hippies), Russen en teveel coole mensen. Dus snel weer terug naar het heerlijk rustige Agonda, zonder techno muziek en alle poespas.  


sja, de foto zegt genoeg he! Agonda beach

Onze visum aanvraag om overland door Myanmar te reizen is afgekeurd. We hadden nog wat hoop omdat we ons bij de ambassade in Delhi naar binnen gelult hadden en redelijk lang met de ambassadeur gepraat hebben. Maar helaas.. geen Myanmar. Natuurlijk hadden we er al een beetje rekening mee gehouden dus plan B (en C&D) lagen al klaar. Andere overlanders gaan vanuit Nepal naar Tibet, China en dan Laos in. Dat leek ons een geweldige optie. Alleen al het papierwerk blijkt 3 maanden te duren en das toch en kwart van de reis. Optie C was vanuit India verschepen en optie D vanuit Bangladesh verschepen. Na diverse shipping quotes opgevraagd te hebben is vanuit Bangladesh verschepen veruit het goedkoopst. Zodra we de radiateur binnen hebben rijden we naar Calcutta om daar de visums te regelen. Tot die tijd houden wij het nog wel even vol in Agonda! Cheers!


Ik wens, ik wens..... 
Natuurlijk hebben we weer wat fotoos!


grtz
M&M  

Incredible colourfull India

maandag 7 maart 2011 07:42 Gepost door Maud en Martijn 5 reacties

India
24.000km gereden

We zijn in India, incredible India. Dat kun je wel zeggen. Voor ons voelt het goed (op het verkeer na dan :-), na Iran en Pakistan, landen waar je toch heel anders reist en waar je toch bepaalde regels zijn, is India een verademing!

Het verschil was al zo duidelijk merkbaar bij de grensceremonie die elke avond plaatsvindt om 5 uur. Dit was trouwens echt bizar. 1500 Indiers tegen een paar honderd Pakistanen aan de andere kant. Voor de Indiers was het een feest, net een bollywood film, zingende, dansende Indiers die uitbundig "… Hindustan" schreeuwen tegen de pakistanen die ".... Pakistan" terug schreeuwen. En dan de militairen aan de Pakistaanse en Indische kant die zo hard mogelijk tegen elkaar schreeuwen. Een ceremonie met dus nog wel lichtelijk politieke invloeden.  

De tribune aan de India kant zat helemaal vol!

De eerste stad die we tegenkomen is Amritsar, waar de gouden tempel staat. Een supermooie tempel bekleed met 750 kilo goud! Daar komen we er ook achter dat in India de toeter nog meer gebruikt wordt (en echt nodig is!). Aangezien die van ons soms wat kuren heeft, vind Martijn dat we een nieuwe moeten kopen. Hop naar de toetershop… en ja hoor ze hebben er zat, hoeveel wil je er 3,4 nee 2 is wel goed. Nou ze doen het goed hoor!

De Gouden Tempel 

Na Amritsar rijden we naar het bergdorpje Mc Leod’s ganj, de huidige woonplaats van de Dalai Lama en zijn volgelingen (meeste vluchtelingen uit Tibet). We zien ook de eerste apen hier! Toch leuk dat we na 5 maanden nog steeds kunnen zeggen “ooo moet je dat eens zien” en dat we nog steeds verbaasd staan van alle nieuwe dingen die we tegen komen.

McLeod ganj met veel Tibetaanse invloeden 

Zo eens in de zoveel dagen moeten we onze drinkwatertank van de bus vullen. Dit doen we met 19 liter vaatjes. Het geeft alleen altijd erg veel bekijks, er staan altijd minstens 10 mensen mee te kijken als we dit doen. Laatst hoorden we dat ze dachten dat onze bus op water loopt, ze dachten dat we aan het tanken waren……hahaha…..was het maar zo!

de watertank vullen incl. publiek

Na wat bergdorpjes hadden we het gehad met de kou en gingen we op naar Delhi, een beetje angstig want het verkeer zou er drama zijn. Daar aangekomen was het echt zo anders dan we gedacht hadden, het verkeer viel erg mee. Het is een super stad, het is er wel druk maar we zijn inmiddels wat gewend en totaal niet verschrikkelijk. Istanbul was erger. Meevaller dus. In Delhi zijn we dan ook een week geweest, feestje gehad met John en Ellie, andere overlanders ontmoet, visa shit geregeld, geshopt in oud delhi, WK cricket match van Nederland tegen West-Indies bijgewoond. We wisten alleen niet dat een wedstrijd 7! uur kon duren… wel waar voor je geld dus. Ze hebben alleen bigtime verloren :-( maar het feestje wat de Indiers in het stadium bouwden was geweldig. Ze waren voor allebei, dus altijd feest.



We krijgen diverse malen de vraag “houden jullie het nog uit met elkaar in dat kleine busje 24-hours”, en “nog geen moment dat je naar huis wil”. Dus om de vele vragen te antwoorden… Naar huis dat is nog NOOIT bij ons op gekomen, dit is ons huis nu en zo voelt het ook echt. Tuurlijk hebben we wel eens mot, maar over het algemeen wordt je toch een stuk toleranter naar elkaar toe als je op 3 m2 leeft en 24 uur per dag bij elkaar bent. Dat moet ook wel anders is het lastig vol te houden. Maar het is een way of living. Gewoon minder zeuren en meer drinken is ons motto! Ach ja en een kritiek puntje blijft natuurlijk altijd kaartlezen en autorijden :-) Zoals Maud het zegt: "het is net als yoghurt, thuis eet je het niet als er klonten in zitten maar hier zet je je er overheen en eet je het gewoon....." (wijsheid van de dag)

De fotoos van India

Oh ja, mocht je het nog niet gezien hebben, hier onze impressie van Pakistan

Groetjes, M&M

Truckart & laatste daagjes Pakistan

woensdag 16 februari 2011 14:01 Gepost door Maud en Martijn 9 reacties
gereden km. 22.000

Wat een primeur had moeten zijn voor onze blog was helaas al naar buiten getreden door de social media… facebook! tis wat. Zelfs als je in pakistan bent is het niet geheim te houden. Maar we hebben dus een hele coole metamorfose gegeven aan onze bus! Zoals jullie op de foto’s hebben gezien zijn alle trucks hier kunstwerkjes. Nou dat wilden wij natuurlijk ook!! Zie hier het resultaat van 5 dagen schilderen….


Al met al zijn we hiervoor een dikke week in Islamabad & Rawilpindi geweest waar we ons goed vermaakt hebben. In de steden zelf is niet zo heel veel te beleven maar samen met onze Volkswagen club vrienden en John en Ellie, de Zweedse reizigers die we hier weer ontmoet hebben, was het goed toeven. Zeker Islamabad heeft na een tijdje reizen zonder echt westerse dingen alles waar je weer even naar verlangt. Sfeervolle restaurantjes zonder alleen tl licht en plastic stoelen, schone wc’s, een cappuchino in plaats van melkthee met 3 scheppen suiker en geen buikklachten. We hebben ons de afgelopen week rond gegeten…
En natuurlijk Martijn’s birthday… samen met Khurram van de VW club hadden we een surprise diner georganiseerd. Met 4 leden van de club, Moqeem en Shakeel van de VW shop en John & Ellie. Was erg gezellig en zelfs inclusief happy birthday song met taart een kaarsjes!


Ook wel grappig, over een van onze dagelijkse beslommeringen... We kwamen terug van de KKH en we moesten nodig de was doen. We hadden echt niets meer, dus hup naar de drycleaning. Nou je voelt je al aardig gegeneerd als alles over de toonbank en door de handen van de medewerkers gaat. Maar ja, het moet nou eenmaal geteld en berekend worden. Om de een of andere reden bleven de strings liggen.. dus op een gegeven moment vroeg Martijn waarom de strings niet geteld werden. Met een rood hoofd werd er gezegd dat het tegen company policy was en ze ze niet mochten wassen haha.. weten we dat ook weer.  


Na Islamabad gaan we naar de laatste stad van Pakistan voor de Indiaase grens, Lahore. Onderweg naar Lahore werden we gestopt door de politie. Waar we 70 mochten reden we 88 km/u en ze hadden ons gelaserd. Boete: 750 rupees (ongeveer 7 euries) Na ongeveer 5 minuten lullen mochten we zelf het boete bedrag invullen en 10 minuten later, na veel sorry’s en we doen het noooooit weer, was de boete kwijt gescholden en moesten we thee komen drinken. Ging het maar es zo in NL!

Lahore zelf is de mooiste stad van Pakistan, vol met historische gebouwen, Engelse invloeden en
We verbleven daar bij een ‘couch surf’ adresje van de Zweden, bij Kamran. Toevallig ook met een beetle! Toch apart, aangezien ze redelijk schaars zijn. Overdag lekker rondbanjeren in de stad, we hebben nog een polowedstrijd gezien en er was zelfs een Holland tulip show! En 's avonds lekker pingpongen met Kamran, die een kamer ingericht had als tafeltenniskamer.


Pakistan, het blijft een raar land, ontzettend veel nieuwe “brothers” en “sisters” ontmoet, vrienden gemaakt. Maar aan de andere kant de politie escortes, de eeuwige aandacht, de viezigheid en de stinkende lucht. Toch zijn de mensen zo grappig, soms kun je ze achter het behang plakken als ze hun auto er net weer voorgooien zonder dat er ruimte is, maar als ze dan breedlachend je aankijken van ‘ik kan het toch proberen?!?’ dan moet je er ook wel weer heel hard om lachen. Over het algemeen bekeken is het een geweldig land waar je echt als gast ontvangen en behandeld wordt door iedereen. Ze willen zo graag dat je een goede indruk van het land krijgt en aan de mensen ligt het dan absoluut niet (tenzij ze ons dagelijks telefonisch gaan stalken om te vragen of alles wel goed gaat :-)

Bekijk hier nog meer foto’s van o.a. ons bussie!





Oh ja, ons filmpje voor nico's verjaardag


Liefs Maud & Martijn

Abonneren op: Posts (Atom)